Author Archive: Abdullah ÖZBEK

Yapılanlar kâr kalırsa yanına, Böyle gelmiş böyle gider!.. Uymazsa bir anın bir anına, Böyle gelmiş böyle gider!…   Haklıların çıkmaz olmuş sesi… Kirişe dönmüş yiyicilerin ensesi… Bozulmuş terazilerin kefesi… Böyle gelmiş böyle gider!…   Hak hukuk kaldırılmış rafa. Kiminin çilesi…
Devamını oku

Sabah oldu, niçin ötmezsin bülbül? Dertli misin benim gibi yuvada? Açmadan mı soldu dalda nazlı gül? Dönüyorsun garip garip havada!..   Anamdan doğmadır benim şu derdim… Coşkun sular gibi coşar her saat… Sevgililer cefa, hiç etmez derdim. Anlıyorum şimdi, bende…
Devamını oku

Ekmeden olmaz yemek. Allah’a mahsustur almadan vermek… Ne ekersen onu biçersin. Beklersen tekkeyi çorbayı içersin. Kim ki “yazın gölge hoş” türküsü çağırır, Kışın çuval boş diye namerde yalvarır!.. Bilirsin ki çiğnemeden yutulmaz. Ağustos’ta beyni kaynamayanın Zemheride kazanı kaynamaz!.

Değeriyle satmak istersen postu, Bulman gerekir bir kara gün dostu!.. Fakat nafile, sen onu düşde gör. İyi günde belli olmaz; düş de gör!…

Yiğitlikte rastlanmaz hiç dengine. Her şeyi içine alıp yutarsın… Taşıtlarındır gün, hafta, ay, sene. Bilmem ki içinde neler taşırsın!..